Archiwum loterii wizowej Diversity Visa DV-2019

Ta strona jest archiwum. DV-2019 był programem Diversity Visa, w którym okres zgłoszeń przypadał na październik i listopad 2017 r., a wyniki były dostępne od maja 2018 r. Poniższe zasady opisują wyłącznie ten rok programu, a w późniejszych latach są inne. Aktualne zasady opisują artykuły jak działa loteria i co zmienia się dla uczestników DV-2027.

Krótka odpowiedź

Szczegóły pochodzą z instrukcji DV-2019 (Public Notice 10121) oraz z komunikatu korygującego (Public Notice 10174), obu opublikowanych w Federal Register.

Okres zgłoszeń został zresetowany

Pierwotny komunikat wyznaczał okres zgłoszeń od południa czasu wschodniego 3 października 2017 r. do południa czasu wschodniego 7 listopada 2017 r. Komunikat korygujący wyjaśnił, że problemy techniczne uniemożliwiły Departamentowi Stanu otrzymanie wszystkich wymaganych informacji ze zgłoszeń przesłanych między 3 a 10 października 2017 r. oraz że Departament przestał przyjmować zgłoszenia, gdy problem zidentyfikowano. Komunikat podał, że problem techniczny rozwiązano, ale brakujących informacji nie odzyskano, a te zgłoszenia nie były brane pod uwagę. Nowy okres rejestracji trwał od 18 października 2017 r. do 22 listopada 2017 r. Osoby, które zgłosiły się w pierwszym okresie, zachęcano do ponownego zgłoszenia i nie dyskwalifikowano ich za rejestrację w obu okresach. Korekta zaktualizowała także odpowiedzi dotyczące dat zgłoszeń i przesunęła pierwszy dzień działania Entrant Status Check z 1 maja 2018 r. na 15 maja 2018 r.

Dostępne wizy i liczba wylosowanych zgłoszeń

Komunikat udostępnił 50 000 wiz dywersyfikacyjnych dla DV-2019. Powód tej liczby wyjaśnia odpowiedź w części statystycznej: z mocy prawa dostępnych jest maksymalnie 55 000 wiz dywersyfikacyjnych rocznie, ale do 5 000 przeznacza się na inny program, Nicaraguan Adjustment and Central American Relief Act, a komunikat podaje, że to pomniejszenie obowiązuje do DV-2019 włącznie. Ponieważ część spośród pierwszych 50 000 wylosowanych osób nie spełni wymogów lub nie podejmie dalszych kroków, wylosowano więcej niż 50 000 zgłoszeń. Komunikat wprost stwierdził, że oznacza to brak wystarczającej liczby wiz dla wszystkich wylosowanych oraz że Departament mógł dodawać osoby wylosowane w Entrant Status Check w dowolnym momencie przed zakończeniem programu 30 września 2019 r.

Uprawnione kraje

Osoby urodzone w poniższych krajach nie mogły brać udziału w DV-2019, ponieważ w ciągu poprzednich pięciu lat do Stanów Zjednoczonych imigrowało z każdego z nich ponad 50 000 osób: Bangladesz, Brazylia, Kanada, Chiny (urodzeni w Chinach kontynentalnych), Kolumbia, Dominikana, Salwador, Haiti, Indie, Jamajka, Meksyk, Nigeria, Pakistan, Peru, Filipiny, Korea Południowa, Wielka Brytania (z wyjątkiem Irlandii Północnej) wraz z terytoriami zależnymi oraz Wietnam. Osoby urodzone w Hongkongu (SAR), Makau (SAR) i na Tajwanie mogły brać udział. Komunikat stwierdził, że w tym roku nie było zmian w uprawnieniach. Listy zmieniają się co roku, dlatego tej listy nie wolno stosować w późniejszym roku programu.

Komunikat podawał dwa inne sposoby na uzyskanie uprawnień dla osoby urodzonej w kraju nieuprawnionym. Pierwszym było wskazanie kraju urodzenia małżonka, jeśli ten kraj był uprawniony, a oboje małżonkowie byli wymienieni w wylosowanym zgłoszeniu, zostali uznani za uprawnionych i otrzymali wizy dywersyfikacyjne oraz wjechali do Stanów Zjednoczonych w tym samym czasie. Drugim było wskazanie kraju urodzenia rodzica, jeśli żaden z rodziców nie urodził się w kraju urodzenia zgłaszającego ani nie był jego rezydentem w chwili urodzenia. Komunikat podał, że osoby przebywające tam w odwiedzinach, studenci czasowi i osoby czasowo delegowane do pracy co do zasady nie były uważane za rezydentów. Każdy, kto korzystał z któregokolwiek z tych sposobów, musiał to wyjaśnić w pytaniu szóstym formularza zgłoszeniowego, a wpisanie kraju bez ważnej podstawy skutkowało dyskwalifikacją zgłoszenia.

Wykształcenie lub doświadczenie zawodowe

Każdy zgłaszający musiał mieć co najmniej wykształcenie średnie lub jego odpowiednik, czyli ukończony 12-letni cykl formalnej nauki w szkole podstawowej i średniej, albo dwa lata doświadczenia zawodowego w ciągu ostatnich pięciu lat w zawodzie wymagającym co najmniej dwuletniego szkolenia lub doświadczenia. Departament korzystał z bazy O*NET OnLine Departamentu Pracy USA, aby ustalić kwalifikujące się doświadczenie zawodowe. Kwalifikowały się wyłącznie zawody z przedziału Specific Vocational Preparation równego 7,0 lub wyższego. Komunikat podawał ścieżkę wyszukiwania: wybrać Job Family w sekcji Find Occupations, wybrać zawód i otworzyć kartę Job Zone. Jako przykład podano inżynierów lotnictwa i kosmonautyki, wymienionych w Job Zone 4 z przedziałem od 7,0 do poniżej 8,0, co kwalifikuje.

Za odpowiednik wykształcenia uznawano wyłącznie formalne kursy. Programy korespondencyjne i świadectwa równoważności, takie jak General Equivalency Diploma, się nie liczyły. Zgłaszający musieli przedstawić dokumenty urzędnikowi konsularnemu podczas rozmowy, a osoba, która nie spełniała wymogu, była wtedy dyskwalifikowana, bez wydania wiz członkom rodziny. Komunikat podał, że nie było minimalnego wieku, choć wymóg wykształcenia lub pracy w praktyce wykluczał większość osób poniżej 18 lat.

Formularz zgłoszeniowy DV-2019

Zgłoszenie było elektronicznym formularzem (DS-5501) na oficjalnej stronie. Formularz trzeba było wypełnić i wysłać za jednym razem w ciągu 60 minut, ponieważ system odrzucał niepełne zgłoszenia i nie pozwalał zapisać formularza. Komunikat wymagał podania następujących danych:

• Imię i nazwisko dokładnie jak w paszporcie, w kolejności nazwisko, imię, drugie imię.
• Płeć, wskazana jako mężczyzna lub kobieta.
• Data urodzenia oraz miasto i kraj urodzenia.
• Kraj uprawnienia, który zwykle odpowiadał krajowi urodzenia.
• Zdjęcia zgłaszającego, małżonka i każdego wymienionego dziecka.
• Adres korespondencyjny, kraj zamieszkania i opcjonalny numer telefonu.
• Adres e-mail, do którego zgłaszający miał bezpośredni dostęp i który zachowa po powiadomieniu w maju.
• Najwyższy poziom wykształcenia, od samej szkoły podstawowej do doktoratu.
• Stan cywilny, z imieniem i nazwiskiem małżonka, datą urodzenia, płcią, miejscem urodzenia i zdjęciem, gdy małżonka trzeba było wymienić.
• Imię i nazwisko, data urodzenia, płeć i miejsce urodzenia każdego dziecka, wraz ze zdjęciami.

Instrukcje zachęcały zgłaszających do samodzielnego wypełnienia formularza i zachowania numeru potwierdzenia. Prawo dopuszczało jedno zgłoszenie na osobę w każdym okresie rejestracji, a osoby z więcej niż jednym zgłoszeniem były dyskwalifikowane. Mąż i żona mogli złożyć po jednym zgłoszeniu, jeśli każde z nich spełniało wymogi, a gdy któreś zostało wylosowane, drugie mogło ubiegać się jako członek rodziny. Zgłaszający mógł przebywać w Stanach Zjednoczonych lub gdziekolwiek indziej. Po kompletnym zgłoszeniu system pokazywał ekran potwierdzenia z niepowtarzalnym numerem, a zgłaszający, który nie otrzymał numeru, mógł złożyć zgłoszenie ponownie, ponieważ pierwsza próba nie została zapisana. Po otrzymaniu numeru nie należało składać kolejnych zgłoszeń.

Członkowie rodziny we zgłoszeniu

Zgłaszający pozostający w legalnym małżeństwie musiał wymienić małżonka, nawet jeśli ten mieszkał gdzie indziej lub nie planował imigracji, chyba że małżonkowie byli w separacji prawnej na mocy orzeczenia sądu. Małżonka, który był już obywatelem USA lub legalnym stałym rezydentem, nie wymieniano. Należało wymienić wszystkie żyjące, niezamężne i nieżonate dzieci poniżej 21 lat, w tym dzieci naturalne, legalnie adoptowane i pasierbów, niezależnie od tego, czy mieszkały ze zgłaszającym. Niewymienienie uprawnionego małżonka lub dziecka było podstawą do dyskwalifikacji głównego wnioskodawcy i odmowy wszystkich wiz podczas rozmowy. Rodzice i rodzeństwo nie mogli otrzymać wiz jako osoby zależne. Ustawa Child Status Protection Act mogła chronić dziecko, które ukończyło 21 lat po zgłoszeniu, ale przed wydaniem wizy.

Zdjęcia

Zdjęcia musiały być wykonane w ciągu ostatnich sześciu miesięcy i przedstawiać każdą osobę osobno. Zdjęć grupowych nie przyjmowano. Przesłanie tego samego zdjęcia, które użyto w zgłoszeniu z poprzedniego roku, lub zdjęcia zmanipulowanego prowadziło do dyskwalifikacji. Zasady kompozycji były następujące:

• Twarz skierowana wprost do aparatu, głowa nieprzechylona, a wysokość głowy między 50 a 69 procent wysokości obrazu.
• Wysokość oczu między 56 a 69 procent wysokości obrazu.
• Neutralne, jasne tło, ostre ujęcie oraz brak okularów i przedmiotów odwracających uwagę od twarzy.
• Nakrycie głowy tylko ze względów religijnych i nigdy zasłaniające część twarzy. Czapek mundurowych, lotniczych ani innych nie przyjmowano.

Zasady techniczne to plik JPEG o rozmiarze nie większym niż 240 kilobajtów, w kwadratowych wymiarach od 600 na 600 pikseli do 1200 na 1200 pikseli, w kolorze 24-bitowym. Odbitkę trzeba było skanować z rozdzielczością nie mniejszą niż 300 punktów na cal. Obrazy czarno-białe lub 8-bitowe były odrzucane, a strona zgłoszeń udostępniała link do sprawdzenia zdjęcia.

Jak przebiegał wybór

Departament ustalał osoby wylosowane w losowaniu komputerowym. Wizy rozdzielano między sześć regionów geograficznych, a żaden kraj nie mógł otrzymać więcej niż siedem procent dostępnych wiz w jednym roku. Zgłoszenia z każdego regionu numerowano, a komputer układał je losowo w obrębie regionu, przy czym każde zgłoszenie w regionie miało równą szansę. Zgłaszający sprawdzali wynik w Entrant Status Check za pomocą numeru potwierdzenia ze swojego zgłoszenia, a Departament stwierdził, że Entrant Status Check jest jedynym sposobem powiadamiania osób wylosowanych. Wylosowani zgłaszający i członkowie ich rodzin musieli otrzymać wizy do 30 września 2019 r.

Po wylosowaniu

Rozmowy kwalifikacyjne DV-2019 miały się zacząć w październiku 2018 r. dla osób wylosowanych, które wysłały wszystkie dokumenty przed rozmową, a szczegóły terminu pojawiały się w Entrant Status Check cztery do sześciu tygodni przed rozmową. Wizy wydawano miesiąc po miesiącu, dopóki starczało numerów, a komunikat ostrzegał, że numery mogą się wyczerpać przed wrześniem 2019 r. Wylosowanie nie gwarantowało wizy. Osoby wylosowane, które były już w Stanach Zjednoczonych, mogły złożyć do USCIS wniosek o zmianę statusu, który trzeba było zakończyć do 30 września 2019 r., a Departament nie zatwierdzał numerów wizowych ani zmian statusu po północy czasu wschodniego letniego tego dnia. Osoba wylosowana mogła ubiegać się tylko w roku finansowym 2019, od 1 października 2018 r. do 30 września 2019 r., i nic nie przechodziło na następny rok.

Opłaty

Zgłoszenie nie wymagało opłaty. Wylosowany zgłaszający, który ubiegał się o wizę, płacił wymagane opłaty osobiście u kasjera konsularnego w ambasadzie lub konsulacie i otrzymywał pokwitowanie. Osoba wylosowana, która ubiegała się przez USCIS, płaciła bezpośrednio USCIS. Komunikat polecał nie wysyłać pieniędzy na opłaty DV pocztą, przez Western Union ani przez żadną usługę doręczeniową w sprawie prowadzonej w ambasadzie i informował, że opłat za wniosek wizowy nie można zwrócić.

Dlaczego ten rok jest w archiwum

Zasady programu, daty zgłoszeń, lista uprawnionych krajów i specyfikacje techniczne zmieniają się co roku. Nazwa strony zgłoszeń i daty DV-2019 już nie obowiązują. Czytelnicy szukający aktualnego zgłoszenia powinni korzystać z oficjalnej strony wskazanej w aktualnych instrukcjach, a każdą stronę oferującą usługi DV-2019 traktować jako nieaktualną lub niewiarygodną. Zobacz oszustwa związane z loterią DV: typowe rodzaje i oznaki ostrzegawcze.

Najczęściej zadawane pytania

Czy nadal można zgłosić się do DV-2019?

Nie. Okres zgłoszeń zakończył się 22 listopada 2017 r., a wizy w tym programie można było wydawać tylko do 30 września 2019 r.

Czy lista krajów z DV-2019 obowiązuje w obecnej loterii?

Nie. Lista jest wyliczana na nowo co roku.

Czy problem techniczny z 2017 r. wpłynął na losowanie?

Komunikat korygujący stwierdza, że zgłoszenia z okresu od 3 do 10 października 2017 r. nie były brane pod uwagę i że zachęcano do ponownego zgłoszenia w nowym okresie.

Czy małżonkowie mogli zgłosić się w DV-2019 osobno?

Tak. Komunikat pozwalał każdemu z małżonków złożyć jedno zgłoszenie, jeśli każde spełniało wymogi, i stwierdzał, że gdy któreś zostało wylosowane, drugi małżonek mógł ubiegać się jako członek rodziny.

Gdzie można przeczytać oryginalne komunikaty?

W Federal Register, korzystając z dwóch komunikatów przywołanych na tej stronie.

Powiązane artykuły

• Jak działa loteria wizowa Diversity Visa
• Harmonogram loterii DV
• Kto może wziąć udział w loterii DV
• Sprawdzanie wyników loterii DV

Ostatnia weryfikacja: październik 2026 r. Źródła: DV-2019 instructions (Public Notice 10121); correction notice (Public Notice 10174).